ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: “Η ΑΝΑΚΡΙΣΗ”

Screen shot 2015-05-11 at 11.20.21 AM
ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗ

Η ΑΝΑΚΡΙΣΗ

screen-shot-2015-05-12-at-10-50-14-am

Ο ψαρομάλλης ανακριτής με την παλιομοδίτικη γραβάτα, τα δασύτριχα χέρια και τα αξύριστα μάγουλα παρατηρούσε με προσοχή, σχεδόν πέντε ολόκληρα λεπτά, πίσω από το ειδικό τζάμι της αίθουσας των ανακρίσεων.

Μέσα καθόταν ένας έφηβος, γύρω στα δεκαπέντε, με γυαλιά μυωπίας και ύφος αθώο και ονειροπόλο, το στυλ ενός μικρού διανοούμενου. Κι όμως, δεν θα το πίστευε ποτέ κανείς αν του έλεγες ότι αυτό το εύθραυστο κι ευαίσθητο παιδί ήταν ένας ψυχρός δολοφόνος. Το περίεργο είναι ότι και ο νεαρός κοίταζε το τζάμι, σα να ήξερε ότι κάποιος τον παρακολουθεί και μάλιστα σκόπευε κατευθείαν στα μάτια του ανακριτή. Αυτό το παιδί πρέπει να είναι ένας δαίμονας, είπε ο ανακριτής, κάτι σ΄ αυτόν τον τύπο μου τη δίνει. Τελικά αποφάσισε να μπει. Κάθισε απέναντι από το νεαρό και τον κοίταξε στα μάτια.

Είσαι εντάξει; Μήπως θέλεις τίποτα; ρώτησε.- Μια χαρά είμαι, κύριε. Δεν μου λείπει τίποτα, ευχαριστώ. Λοιπόν ας αρχίσουμε. Εσύ είσαι υπεύθυνος για όλο αυτό…ας το πούμε μακελειό; Μάλιστα, κύριε, εγώ είμαι αυτός για όλην αυτήν ας την πούμε …εγκληματική πράξη. Δηλαδή σα να λέμε ότι εσύ μόνος σου την σχεδίασες και μόνος σου την εκτέλεσες; Μάλιστα, κύριε. Ολομόναχος. Εγώ την σχεδίασα κι εγώ την εκτέλεσα. Δεν σε βοήθησε κανείς; Δεν χρειάστηκε, κύριε. Δηλαδή ομολογείς ότι εσύ είσαι ο δράστης των δύο αυτών στυγερών φόνων.  Ασφαλώς, κύριε. ΄Εχω διαμορφώσει κάποιες αρχές, κάποιες αξίες για τον εαυτό μου και μία από αυτές είναι η αρχή της ειλικρίνειας. Μισώ το ψέμα. Μπορείτε να μου έχετε εμπιστοσύνη.  Και δεν πιστεύεις στην αξία της ανθρώπινης ζωής; Δεν μισείς τον φόνο;  Ασφαλώς και πιστεύω στην αρχή της ανθρώπινης ζωής, κύριε. Κι εγκρίνω μόνον τον φόνο που είναι πράξη απόδοσης δικαιοσύνης. Και το να σκοτώσεις την μητέρα σου και τον πατριό σου ήταν μια πράξη απόδοσης δικαιοσύνης; Μάλιστα, κύριε. Αλλιώς δεν θα το έκανα. Ο ανακριτής έδειξε λίγο σαστισμένος.  Δηλαδή, ρε κωλόπαιδο, τι σόι πράξη δικαιοσύνης ήταν αυτή, να σκοτώσεις μ΄ αυτόν τον απαίσιο τρόπο δυο ανθρώπους και μάλιστα συγγενείς σου, αίμα σου;  Δεν είμαι κωλόπαιδο, κύριε. Ο ρόλος σας ως ανακριτή εκτείνεται μέχρι του σημείου να μου αποσπάσετε μία ωραία ομολογία και εσείς μου την αποσπάσατε ωραιότατα, χωρίς κόπο και δίχως καμία προσπάθεια υπεκφυγής εκ μέρους μου. Συνεπώς οι επιτιμητικές και υποτιμητικές προσφωνήσεις, οι εξυβρίσεις και οι αξιολογικές κρίσεις θεωρώ πως είναι απολύτως περιττές, αν και δείχνουν το ποιόν του προσφωνούντος.

Ο ανακριτής ήπιε μια γουλιά καφέ από το πλαστικό ποτήρι, φανερά εκνευρισμένος και προσπαθώντας να διατηρήσει τη ψυχραιμία του. Ωραία, λοιπόν, είπε ο ανακριτής. Ας τα πάρουμε όλα από την αρχή. Μας διαβεβαίωσες ότι εσύ το έκανες, δεν μας είπες όμως γιατί το έκανες και πως το έκανες.

Δεν έχω καμία αντίρρηση να τα εξηγήσω όλα, κύριε, εάν, βέβαια, έχετε την υπομονή και τη διάθεση να με ακούσετε. Όλη η μέρα είναι δικιά μας, είπε ο ανακριτής. Για λέγε. Όλα αρχίσανε όταν είδα μια οικογενειακή βιντεοταινία, κύριε. Μια χαρούμενη οικογενειακή σκηνή, ας πούμε. Ένας νεαρός άνδρας κρατούσε τρυφερά ένα μικρό ηλίθιο σκατουλάκι στα χέρια και το έπαιζε. Και λοιπόν; ρώτησε ο ανακριτής που δεν καταλάβαινε.  Ο νεαρός άνδρας ήταν ο πατέρας μου και το μικρό ηλίθιο σκατουλάκι ήμουν εγώ. Και λοιπόν; Που ήταν το πρόβλημα; Το πρόβλημα ήταν η μητέρα μου. Την παρακολουθούσα να κάθεται σε μια γωνιά κρύα και αδιάφορη. Πρόσεξα προσεκτικά την στάση και το πρόσωπό της. Και τότε κατάλαβα. Κατάλαβες τι; Κατάλαβα ότι αυτή η γυναίκα ήταν άδεια από αισθήματα, ότι μισούσε τον πατέρα μου κι εμένα. Στα μάτια της ήμασταν δυο ανεπιθύμητοι. ΄Ηταν ένα είδος θείας φώτισης για εμένα και απόρησα πως τόσο καιρό δεν ήθελα να το συνειδητοποιήσω. Και πως ήσουν τόσο σίγουρος για τα αισθήματα της μητέρας σου; Είμαι απόλυτα σίγουρος και δεν θέλω προς το παρόν να επεκταθώ σ΄ αυτό, κύριε. Και λοιπόν; Αυτό σε πλήγωσε; Όχι, κύριε, δεν με πλήγωσε. Δεν έχω την απαίτηση από κανέναν να αγαπάει κάποιον άλλον χωρίς τη θέλησή του, ακόμα κι αν είναι το ίδιο του το παιδί. Απλώς ήταν μια ενδιαφέρουσα πληροφορία και σαν ενδιαφέρουσα πληροφορία έπρεπε να την λάβω υπόψιν μου. Και την έλαβες; Ασφαλώς, κύριε. Λαμβάνω πάντα υπόψιν μου τα κύρια δεδομένα κάθε υποθέσεως. Και μετά; Μετά άρχισα να συνδέω τα κομμάτια του παζλ. Ο πατέρας μου, που όπως σας έχω πει, με αγαπούσε, αν και πιστεύω, όπως και αποδείχθηκε τελικά, ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα είδος ηλίθιου χωρικού που δεν μπορούσε να δει πέρα από την μύτη του. Τελικά ως ηλίθιος σκοτώθηκε στην δουλειά του, σε ατύχημα. Πολύ θλιβερό. Όχι, τώρα πλέον. Και πως σκοτώθηκε;  Ο πατέρας μου δούλευε σε λατομείο. Στεκόταν πίσω από μια μπουλντόζα, όταν ξαφνικά ο οδηγός έκανε όπισθεν και τον έκανε αλοιφή. Ο οδηγός ισχυρίσθηκε ότι δεν ήξερε ότι ο πατέρας μου στεκόταν πίσω από την μπουλντόζα και συνεπώς έφταιγε ο πατέρας μου γιατί δεν έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης. Φόνος εξ αμελείας αλλά με συντρέχον πταίσμα, εσείς τα ξέρετε φαντάζομαι καλύτερα. Και λοιπόν; Ύστερα η μητέρα μου παντρεύθηκε τον πατριό μου, έναν ανόητο ψευτοπαλληκαρά, έναν γεροδεμένο τύπο, έναν φανφαρόνο, ο οποίος επίσης με μισούσε.  Μήπως σε χτυπούσε; Όχι, γιατί φρόντιζα να μην χώνομαι ανάμεσα στα πόδια του κι αυτός να μην χώνεται στα δικά μου, μου αρκούσε που χωνόταν ανάμεσα στα πόδια της μητέρας μου, αυτό ήταν το καθήκον του άλλωστε. Ο ανακριτής γέλασε αμήχανα. Και λοιπόν; Δεν καταλαβαίνω.

Μετά τον γάμο της μητέρας μου έφθασε στ΄ αυτιά μου μια σπουδαία πληροφορία που φρόντισα να διασταυρώσω κι αποδείχθηκε αληθινή. Δηλαδή; Δηλαδή ότι ο πατριός μου, κατά μία παράξενη σύμπτωση, ήταν ο οδηγός της μπουλντόζας που σκότωσε τον πατέρα μου. Και το κυριότερο, αποδείχθηκε πως ο τύπος είχε σχέ- ση με την μητέρα μου από παλιά, ακόμα όταν ήταν παντρεμένη με τον πατέρα μου. Οι κακές γλώσσες λένε για μια πολύ δυνατή συναισθηματική και σεξουαλική σχέση. Τα κύρια δεδομένα της υπόθεσης αυξήθηκαν σημαντικά.

Δηλαδή θες να πεις ότι ο πατριός σου τον σκότωσε επίτηδες;  Οφείλω να σας πληροφορήσω ότι μισώ την επιπολαιότητα, κύριε. Και δεν είμαι ο τύπος του ανθρώπου που βγάζει βιαστικά συμπεράσματα. Ήμουν υποχρεωμένος λοιπόν να διερευνήσω απροκατάληπτα κατά πόσον βάσιμο μπορούσε να είναι αυτό το συμπέρασμα. Και λοιπόν; Το διερεύνησα με τον τρόπο μου. Πήγα στον δικηγόρο που χειριζόταν την υπόθεση και μετά από ένα καλό μπαξίσι πήρα φωτοαντίγραφα όλης της δικογραφίας την οποία μελέτησα επισταμένα. Και που κατέληξες; Φόνος εκ προμελέτης, κύριε. Τα πάντα ήταν στημένα, μια στημένη μηχανή. Αυτό ήταν ολοφά- νερο, απορώ πως οι δικαστές δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν αντικειμενικά τα προφανή στοιχεία της υπόθεσης  Και μετά;  Μετά είδα το φάντασμα του πατέρα μου, ακριβώς σαν τον Άμλετ, που τα επιβεβαίωσε όλα αυτά. Και αποφάσισα να δράσω σαν τον Άμλετ, να εκδικηθώ το θάνατο του πατέρα μου.  Ποιος είναι αυτός ο Άμλετ; Κανένα κωλόπαιδο συμμαθητής σου; Κανένας κωλοπακιστανός; Μαζί τη κάνατε τη δουλειά, ρε; Από καλλιτεχνική ενημέρωση δεν τα πάμε καλά, ε αρχηγέ; Όλη η κουλτούρα στο Σώμα εξαντλείται φαντάζομαι στον Σταμάτη Γονίδη και στην Σούλα Τσούλα, έτσι; Άκου να δεις σκατόπαιδο, που πας να μας δουλέψεις κι από πάνω, δεν έχεις ρε συναίσθηση της κατάστασής σου; Θα ψοφήσεις στη φυλακή ρε ψωριάρη. Αν κάποτε βγεις στα γεράματα θα βγεις φυματικός και με Έιτζ ρε κατσικοκλέφτη. Εμένα πας να δουλέψεις ρε, εμένα που έφαγα τη ζωή με το κουτάλι, εγώ θέλω σαν εσένα χίλιους ρε. Α, να χαθείς, εφταμηνίτικο.  Είστε καταπληκτικός, κύριε, δεν το περίμενα, ειλικρινά με εκπλήττετε, βρίσκω στο λογίδριό σας εξαιρετικά ρητορικά στοιχεία και γλαφυρό ύφος. Συγχαρητήρια.

Την ώρα που ο ανακριτής ήταν έτοιμος να του αστράψει μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα ένας συνάδελφός του χτύπησε το τζάμι. Συγκρατήθηκε και ο άλλος κάτι του ψιθύρισε. Επέστρεψε πίσω φουριόζος. Γιατί ρε χαμένο κορμί μας έχεις τόση ώρα εδώ και μας πιλαλάς ενώ οι γονείς σου και οι δύο είναι μια χαρά και οι άνθρωποι έπεσαν από τα σύννεφα όταν έμαθαν όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια;

Ευχαριστώ για τη συνεργασία, κύριε. Η κουβεντούλα αυτή θα είναι πολύ χρήσιμη για την εργασία στο σχολείο μου, μια ομολογουμένως πολύ χρήσιμη εργασία, με πρωτότυπο θέμα «Σχέδιο, Στρατηγική, και Ρητορικά στοιχεία της ανακριτικής διαδικασίας ενός Ανήλικου Εφήβου στην Ασφάλεια». Η συμβολή σας, κύριε, υπήρξε κεφαλαιώδης και σας οφείλω ευγνωμοσύνη.

Ελπίζω η εργασία μου να αριστεύσει. Ο ανακριτής με το ζόρι συγκρατήθηκε να μην του σπάσει το κεφάλι στον τοίχο.  Προτείνω να καλέσετε και τον Άμλετ για μια μικρή ανακρισούλα, κύριε ανακριτά, μόνο που δεν γνωρίζω που θα επιδόσετε την κλήση, αλλά εσείς άλλωστε είστε σαίνια και σίγουρα θα τον βρείτε. Ειλικρινά θα μείνετε κατενθουσιασμένος από την εμπειρία. Και πάλι ευχαριστώ για την άψογη συνεργασία μας.

Σελ. 62 – 67

www.bonusmallmag.gr/037
www.bonusmallmag.com/037

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s