ΕΠΙΛΟΓΟΣ: “ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ”

ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΦΘΕΝΑΚΗ το επόμενο βήμα… αυτό το επόμενο βήμα βαρύ θέλει δεν θέλει να συνεχίσεις θα πάρω φόρα λες κι ας πέσω ξανά και ξανά είναι κι αυτό το μυαλό που δεν σ’ αφήνει να σωριαστείς εκεί να σταθεί … Continue reading ΕΠΙΛΟΓΟΣ: “ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ”

JUKEBOX: “ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ”

…ΕΠΙΛΕΓΕΙ Η ΡΟΥΛΑ ΜΟΝΟΓΥΙΟΥ Πού να σε κρύψω γιόκα μου να μη σε φτάνουν οι κακοί σε ποιο νησί του ωκεανού σε πια κορφή ερημική. Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις ξέρω πως θα χεις την καρδιά τόσο καλή τόσο γλυκή που μες τα βρόχια της οργής ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις. Συ θα’χεις μάτια γαλανά θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό Από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης δεν είσαι συ για μάχητες δεν είσαι συ για το σταυρό εσύ νοικοκερόπουλο όχι σκλάβος, ή προδότης Κι αν κάποτε … Continue reading JUKEBOX: “ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ”

ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΓΑΠΗΣ: “ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ”

ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Στις 25 Αυγούστου ο παπα Στρατής, που ξεκίνησε την Αγκαλιά* στην Καλλονή της Λέσβου, έγραψε: “Αγαπητοί φίλοι και φίλες, σήμερα φεύγω στο νοσοκομείο για το καινούργιο πρόβλημα καρκίνου που μου βρήκαν. Παρακαλώ πολύ για μια προσευχή και πιστεύω ότι γρήγορα θα γυρίσω δυνατός κοντά σας. Σας ευχαριστώ όλους και ιδιαίτερα τους ενορίτες μου για την αγάπη και την συμπαράσταση που μου δείχνουν. Επίσης, θέλω να σας πω ότι οι άνθρωποι του κόσμου, οι άνθρωποι του πολέμου,τα παιδιά που αναζητούν την ελπίδα είναι αδέρφια μας και η Αγκαλιά θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά τους και να τους δίνει την ελπίδα για την επόμενη μέρα. Σας … Continue reading ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΓΑΠΗΣ: “ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ”

ΜΥΘΙ – ΠΑΡΑΜΥΘΙ: “ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ…”

ΤΗΣ ΚΕΛΛΥ ΔΟΒΕΛΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ… Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα μονοπάτι στην άκρη του δάσους δίπλα σ’ ένα ρυάκι ζούσαν δύο πλασματακια που όμοια τους στον κόσμο δεν υπάρχουν! Ήταν ευτυχισμένα, όλη μέρα έτρεχαν έπαιζαν και γελούσαν.. Κυλούσε … Continue reading ΜΥΘΙ – ΠΑΡΑΜΥΘΙ: “ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ…”

ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ: “Ο ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ”

ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ – ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΚΑΝΔΡΙΩΤΗ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ      O θαυματοποιός δεν κάνει πλέον θαύματα βγάζει κάτι λουλούδια ή έναν λαγό από το καπέλο του, σιγά τα μαγικά! Εγώ από την χαρακιά της ασπίδας ξεθάβω το δάκρυ του γιασεμιού, πίσω από … Continue reading ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ: “Ο ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ”

ΜΙΣΗ ΜΕΡΙΔΑ ΛΟΓΙΑ: “ΦΤΕΡΑ”

ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΟΥ ΦΤΕΡΑ τα άνοιξε διάπλατα και σωριάστηκε στο πάτωμα. Δεν γελούσαν τα μάτια της και η θλιβερή στιγμή τα έκανε να κοκκινίζουν σαν ξεχασμένο ηλιοβασίλεμα. Ο κρότος τρόμαξε τα παιδιά που πάσχιζαν να ανέβουν στο δέντρο και η κοπέλα τα καθησύχασε τινάζοντας από … Continue reading ΜΙΣΗ ΜΕΡΙΔΑ ΛΟΓΙΑ: “ΦΤΕΡΑ”

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ: “ΝΑ ‘ΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΔΩ!”

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΙΛΙΑΝΟΥ ΝΑ ‘ΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΔΩ! Να ΄μαστε πάλι εδώ! Και τι λέγαμε… Α! ναι: «Ελπίζω, τον Σεπτέμβρη που θα ξαναβρεθούμε, να είμαστε αλλιώς, να μπορούμε να κοιταζόμαστε ξανά στα μάτια.» Καλά μου το ΄λεγε ημάνα μου. «Εσύ παιδάκι μου, είσαι επικίνδυνα αφελής». Ωστόσο… … Continue reading ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ: “ΝΑ ‘ΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΔΩ!”